เพลง ได้แรงอก            

ชาดมันได้แรงอกอีสาวบ้านนอกทำงามหน้า  ไปอยู่เมืองกรุงสองปีหวาหอบลูกกลับมาหนีความช้ำอาย
 
**เรียนก็ไม่จบพ่อแม่ช้ำชอกแทบเป็นไข้  อ้อนวอนลูกเห้อมึงอย่าไปลูกอยู่ห่างไกลแล้วใครป้อนข้าวป้อนยา

* มอ.รามบ้านเราก็มี ไซร์นุ้ยนี้ไม่เห็นความสำคัญหรือมหาลัยราชภัฏแถวๆบ้านภาคเช้าภาคค่ำไซร์ไม่เชื่อฟังแก

ชาดมันได้แรงเคย  พี่โธ่เอยมานั่งน้ำตาไหลแหมะ ปริญญามันก็เหมือนกันแหละสุดแท้แล้วแต่จะนำมาใช้