หนาวกับเหงา   
ลมผ่านมาในเวลาที่ฉัน นั้นไม่มีเธอ มันหนาวสุดหัวใจ
เธอจากไกลล่องลอยไปอยู่ไหนแสนไกล ไกลจนสุดสายตา
ลมเจ้าเอยเจ้าคงไม่เคยรู้ ว่าความหนาว หนาวนั้นเป็นเช่นไร
ไยเจ้าจึงแกล้งพัดให้ใจฉัน รู้สึกหนาว หนาวจนจับหัวใจ

แต่เมื่อลมหยุดพัดพา ความหนาวรอบกายก็เริ่มจางหาย
และสิ่งที่เข้ามาแทน ที่ในหัวใจคือความเหงาที่ฉันต้องขาดเธอ

*หนาว หนาว ก็ยังคงดีกว่าเหงา ที่มันคอยแต่ทำร้ายเราอยู่เรื่อยไป
เจ้าลมเอยช่วยพัดมาอีกทีได้ไหม พัดเข้ามาที่กลางหัวใจ  ช่วยให้ความเหงาหมด ไปเสียที
Solo
ถึงแม้จะหนาวฉันก็ทนรับได้แค่นี้มันคงไม่ตายหรอกหนา
แต่ความเหงา...ฉันกลัวยิ่งกว่า อย่าเลยอย่าให้ฉันต้องพบเจอ
(*,*)